«لغت نامه دهخدا»
[چَ] (اِ مرکب) چرخی که آب آنرا میگرداند. (ناظم الاطباء). || چرخ آب کشی. چرخ چاه. دولاب. چرخ دولاب. || گرداب. (آنندراج). خربله و گرداب. (ناظم الاطباء) : ز تاب مهر سرکرده لب آب هزاران چرخیات از بهر چرخاب. منیر (در تعریف گرما، از آنندراج). رجوع به چرخ و چرخ آب کشی و چرخ چاه و چرخ دولاب شود.