«لغت نامه دهخدا»
[چَ خِ رَ / رُو] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) کنایه از اسب تندرفتار چست و چابک باشد. (انجمن آرا) (آنندراج) : آباد بر آن چرخ تیزرو کز نور سراپای او عجین هم زور چو شیرانش بر کتف هم داغ چو گورانش بر سرین. ابوالفرج رونی (از انجمن آرا).