«لغت نامه دهخدا»
[چَ خِ دَلْوْ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) چرخ دولاب. دولاب. چرخاب. چرخ چاه. چرخی که دلو را از چاه برکشد. چرخی که بوسیلهء آن دلو خالی را بدرون چاه فرستند و دلو پر از آب یا پر از خاک را از چاه بالا کشند. عَلاق. عَلاقَه. مَعَلَّق. (منتهی الارب). رجوع به چرخ چاه و چرخ دولاب شود.