«لغت نامه دهخدا»
[چَ] (نف مرکب) چرخ ساینده. سایندهء چرخ. فلک سای. آسمان سای : بس دل که چرخ سای و ستاره فسای بود چرخش کمین گشاد و ستاره کمان کشید. خاقانی.