چرخ سای

«لغت نامه دهخدا»

[چَ] (نف مرکب) چرخ ساینده. سایندهء چرخ. فلک سای. آسمان سای :
بس دل که چرخ سای و ستاره فسای بود
چرخش کمین گشاد و ستاره کمان کشید.
خاقانی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر