چرخ گردنده

«لغت نامه دهخدا»

[چَ خِ گَ دَ دَ / دِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) چرخ. چرخ گردان. آسمان. فلک. چرخ گردون. گردون. سپهر :
نگارندهء چرخ گردنده اوست
فزایندهء فرهء بنده اوست.فردوسی.
چو از چرخ گردنده بفروخت مهر
بیاراست روی زمین را به چهر.فردوسی.
رجوع به چرخ و چرخ گردان شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر