چرخ نشین

«لغت نامه دهخدا»

[چَ نِ] (نف مرکب)عرابه نشین. گردونه نشین. آنکه بر گردونه یا هر چیز که بوسیلهء چرخ حرکت کند بنشیند. || آسمان نشین. فلک نشین. سپهرنشین. رجوع به چرخ شود :
بروز مردی او کیست شهسوار فلک
غزاله نام زنی چرختاب و چرخ نشین.
سلمان ساوجی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر