«لغت نامه دهخدا»
[چَ نِ] (نف مرکب)عرابه نشین. گردونه نشین. آنکه بر گردونه یا هر چیز که بوسیلهء چرخ حرکت کند بنشیند. || آسمان نشین. فلک نشین. سپهرنشین. رجوع به چرخ شود : بروز مردی او کیست شهسوار فلک غزاله نام زنی چرختاب و چرخ نشین. سلمان ساوجی.