چرد

«لغت نامه دهخدا»

[چَ] (اِ) آستان در خانه را گویند. (برهان) (جهانگیری). آستان در خانه. (ناظم الاطباء) :
ابا پیل و از چند مردان مرد
که جویند مر گنج را زیر چرد(1).
حکیم زجاجی (از جهانگیری).
|| جائی که آستان در را بر آنجا نهند. (برهان) (ناظم الاطباء).
(1) - ن ل: ابا پیل وز چند مردان مرد
که کوبند مر گنج را زیر چرد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر