«لغت نامه دهخدا»
[اَ سَ] (اِخ) (شیخ...) اصفهانی. یکی از فقهای عصر شاه اسماعیل صفوی بود و در 926 ه . ق. از جانب شاه خلعت و فرمان برای امیر غیاث الدین محمد و حکم عزل نظام الدین احمد را بهرات نزد امیرخان بن امیرکلابی ترکمان، والی خراسان و للهء طهماسب پسر شاه اسماعیل به هرات برد. رجوع به حبط ج2 ص 379 شود.