«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ رِ / رَ] (اِمص)بهم فشردگی دندانها. (ناظم الاطباء). دندان قروچه. رجوع به چرست کردن شود. || ضعف و ناتوانی. (ناظم الاطباء).