چرغول

«لغت نامه دهخدا»

[چَ] (اِ)(1) دارویی است که آنرا زبان بره گویند و بعربی «لسان الحمل» خوانند. (برهان) (جهانگیری). رستنیی است که آنرا زبان بره و بعربی «لسان الحمل» خوانند و چرغون نیز همان است. (از انجمن آرا) (آنندراج). گیاهی دوایی که به تازی «لسان الحمل» گویند و تخم آنرا بارتنگ نامند. (ناظم الاطباء). چرغون. خرگوشک. خرغول. زبان بره. رجوع به چرغون و خرگوشک و خرغول شود.
(1) - چرغول و چرغون غلط و «خرغول» که در تحفه آمده و یوسفی طبیب هم در شعر آورده صحیح و آن دو مصحف است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر