«لغت نامه دهخدا»
[چِ گِ] (حامص مرکب) چرکنی. چرکینی. چرگینی. کثافت و ناپاکی. آلودگی و آلایشناکی : بسیاهی بصر جهان بیند چرگنی بر سیاه ننشیند.نظامی. رجوع به چرگن و چرگین و چرکنی شود.