چرم نشین

«لغت نامه دهخدا»

[چَ نِ] (نف مرکب)چرم نشیننده. آنکه در پوست حیوانات رود :
آن چرم نشین چرم شیران
بددل کن جملهء دلیران.نظامی.
رجوع به چرم شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر