«لغت نامه دهخدا»
[چُ نَ / نِ] (اِ) لولهء ابریق و آفتابه و سماور و جز اینها. در تداول مردم خراسان چُنَّد. (در اصطلاح اهالی فیض آباد محولات بخش تربت حیدریه).