چره

«لغت نامه دهخدا»

[چُ رَ / رِ] (ص) پسر ساده و پسر امرد را گویند. (برهان)(1) (آنندراج). پسر ساده روی و امرد. (ناظم الاطباء).
(1) - از: چر + ه (نسبت) ظ، و «چره» (بتشدید دوم) در ترکی، آلت تناسل نرینه از جانوران است. «جغتایی 284». (از حاشیهء برهان قاطع چ معین).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر