«لغت نامه دهخدا»
[چِ] (ق مرکب) (از چه + سان) برای طلب کیفیت. (آنندراج). مرادف «چگونه» در معنی. (آنندراج). برای طلب وضع. (آنندراج). چه طور و چه وضع و چه نحو و چه باعث و چگونه. (ناظم الاطباء). چون. چه جور : مرا زین پیش دیدستی، نگه کن تا چسان گشتم نیم زانسان که من بودم، دگر گشتم جوان گشتم. فرخی. و گر گویی که در معنی نیند اضداد یکدیگر تفاوت از چسان باشد میان صورت و اسما. ناصرخسرو. صدای ریختن خون من بلند نشد چسان جواب دهم چشم سرمه رنگ ترا؟ ؟ (از آنندراج). نهالی را که من چون تاک پروردم بخون دل چسان بینم بجام دیگران صائب شرابش را. صائب.