چسپانده

«لغت نامه دهخدا»

[چَ دَ / دِ] (ن مف) دو و یا چند چیز بهم ملصق کرده. (ناظم الاطباء). دوسانده. دو چیز بهم چسبیده. دو یا چند چیز بوسیلهء چسپ یا غیر آن بهم ملصق شده. || (اِ) دو کاغذ با هم ملتصق که بکار مشق آید و در هندوستان آنرا «وصلی» خوانند، و آن من حیث الترکیب ترجمهء وصلی است. (آنندراج). کاغذ دولائی بهم چسبیده که در روی آن مشق خط کنند. (ناظم الاطباء). در قدیم قسمی از کاغذ بوده که دو کاغذ بهم چسپیده بود. (فرهنگ نظام) :
با رقیب آن مه سریشم اختلاط افتاده است
شست وشوی نیک خواهم داد آن چسپانده را.
اشرف (از آنندراج).
چو برکار گشتم بدوکان او
باندازهء خط فرمان او
ندیدم بجز اشک افشانده ای
ندیدم بجز غیر چسپانده ای.
میرزاطاهر وحید (در تعریف صحاف، از آنندراج).
رسا شد [ کذا ] مشق یکتایی مرا از جلوهء غیرش
به مکتب خانهء وحدت دوئی چسپاندهء من شد.
رایج (از آنندراج).
بهار آمد که جوشد زآتش گل باز خون من
گل رعنا بود چسپاندهء مشق جنون من.
واعظ (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر