چس خوری

«لغت نامه دهخدا»

[چُ خوَ / خُ] (حامص مرکب) ممسکی و بخیلی. خست و لآمت. بخیلی کردن در خرج و خست ورزیدن. رجوع به چس خور شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر