«لغت نامه دهخدا»
[اَ سَ] (اِخ) حسن بن حسین سبزواری معروف به شیعی. یکی از علما و محدّثین اهل تشیّع و صاحب تألیفات بسیار، از جمله: کتاب مصابیح القلوب و کتاب بهجه المناهج ملخص کتاب مناهج قطب الدین کیدری شارح نهج البلاغه. و کتاب راحه الارواح و مونس الاشباح فی طرائف احوال النبی (ص) و اهل بیته الطاهرین و این کتاب را بنام سلطان نظام الدین یحیی بن الصاحب الاعظم شمس الدین الخواجه کرانی کرده است و کتاب غایه المرام فی فضائل علی و اولاده الکرام و کتاب ترجمهء کشف الغمه للاربلی.