«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ پَ] (اِ مرکب)(1) دعا و تعویذی باشد که بجهت دفع چشم زخم نویسند، چه پنام اعمالی باشد که بجهت دفع چشم زخم کنند. (برهان).(2) هیکلی باشد که بجهت دفع چشم زخم سازند یا نویسند. (آنندراج). دعا و تعویذی که جهت دفع چشم زخم نویسند. (ناظم الاطباء). دعای باطل السحر. دعای چشم زخم : بتا نگارا از چشم بد بترس و مکن چرا نداری با خود همیشه چشم پنام(3). شهید بلخی (از فرهنگ اسدی). هر که با حرز مدحتت باشد نبود حاجتش بچشم پنام. شمس فخری (از آنندراج). رجوع به پنام شود. (1) - در لغت فرس (ص 340) «چشم بنام» ضبط شده، متن برهان صحیح است. (حاشیهء برهان قاطع چ معین). (2) - بر اساسی نیست. رجوع به پنام در برهان قاطع چ معین و لغت نامه شود. (3) - ن ل: بتا نگارا از چشم بد بترس بترس چرا نداری با خویشتن تو چشم پنام.