چشم خوردن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ خوَرْ / خُرْ دَ](مص مرکب) کنایه از چشم زخم خوردن. (آنندراج).چشم زخم رسیدن. (از ناظم الاطباء). هدف چشم بد شدن :
کاشکی اهل جهان اهل بصیرت بودند
چشم تا کی کسی از دیدهء نادیده خورد.
تأثیر (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر