«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مُ کَ دَ](مص مرکب) تمیز در نیک و بد پیدا کردن. (آنندراج). با آگاهی و بصیرت در امری اقدام کردن : تا کی ای مرغ سحر این ناله های بی اثر صبر کن تا غنچهء گل چشم و گوشی واکند. تأثیر (از آنندراج). چند روزی تربیت ای باغبان موقوف دار تا چمن از نرگس و گل چشم و گوشی واکند. مخلص کاشی (از آنندراج). رجوع به چشم و گوش باز شود.