چشم و گوش واکردن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ مُ کَ دَ](مص مرکب) تمیز در نیک و بد پیدا کردن. (آنندراج). با آگاهی و بصیرت در امری اقدام کردن :
تا کی ای مرغ سحر این ناله های بی اثر
صبر کن تا غنچهء گل چشم و گوشی واکند.
تأثیر (از آنندراج).
چند روزی تربیت ای باغبان موقوف دار
تا چمن از نرگس و گل چشم و گوشی واکند.
مخلص کاشی (از آنندراج).
رجوع به چشم و گوش باز شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر