«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مَ / مِ یِ اَ ضَ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) آب حیات. (ناظم الاطباء). چشمهء حیات. آب زندگی. سرچشمهء آب زندگانی. || دهان معشوق. (ناظم الاطباء). کنایه از لب و دهان معشوق. || شراب. (ناظم الاطباء).