«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مَ / مِ یِ تَ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از مغز سر آدمی. منبع عقل و قوهء متفکره. (برهان). کنایه از مغز سر و قوهء متفکره. (آنندراج). مغز سر آدمی، چه منبع عقل و قوهء متفکره است. (ناظم الاطباء). || کنایه از مردم حکیم و صاحب تدبیر هم هست. (برهان) (ناظم الاطباء). شخص باتدبیر. (آنندراج).