چشمهء چشم

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ مَ / مِ یِ چَ / چِ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) منبع چشم. مجرای آب چشم. سرچشمهء اشک چشم :
ریختم از چشمهء چشم آب سرد
کآتش دل دیگ مرا گرم کرد.نظامی.
رجوع به چشم شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر