چشمه زار

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ مَ / مِ] (اِ مرکب) محلی که در آن چشمه های بسیار باشد. مؤلف آنندراج نویسد: «از عالم نمکزار و نمکسار است». (از آنندراج). دشت یا کوه یا جنگلی که در آنجا چشمهء آب بفراوانی یافت شود. چشمه سار :
دیر زی ای صدر کز مدیح تو خواندن
آب حیاتست چشمه زار لسانم.سوزنی.
فروغ شعلهء قهرت فتد چو در ارحام
بچشمه زار برآید سمندر از خرچنگ.
عوفی (از آنندراج).
رجوع به چشمه سار شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر