«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مَ / مِ یِ زِ دَ / دِ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) چشمهء زندگانی. آب زندگی. آب حیات. آب خضر. چشمهء خضر. چشمهء حیوان. چشمهء آب حیات. و رجوع به چشمهء حیوان و چشمهء زندگانی شود. || کنایه است از دهان محبوب.