چشمهء سخن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ مَ / مِ یِ سُ خَ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از منبع و سرچشمهء سخن. کنایه از آب روان سخن :
شود از آب چشم بیداری
بزبان چشمهء سخن جاری.اوحدی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر