چشمهء شاپور

«لغت نامه دهخدا»

[چَ مَ یِ] (اِخ) چشمه ای است که مشهور است و شاپور بدستکاری هنر در زمین ارمن از سنگ تراشیده و آن چنان صفا دارد که نظر بر آن نمی ایستد. (آنندراج). بدان که شاپور نام شهریست از مضافات ارمن که در آن چشمه ای از الماس و دیگر جواهرات مرصّع ساخته اند که درخشندگی او پالغز نظر است. (غیاث) :
قبضهء شمشیر کینت دستگاه آفت است
سایهء شمشاد رأیت چشمهء شاپور باد.
عرفی (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر