«لغت نامه دهخدا»
[چَ مَ عَ یِ قُ] (اِخ)مؤلف مرآت البلدان نویسد: «چشمه ای است بر سر کوهی زردرنگ در کنار رودخانهء قم، که قریه ای با قلعه و زراعت نیز کنار آن کوه است. دورهء مخرج آب تقریباً ده گره است و آب آن پائین از سطح مثل دیگی که در حال غلیان باشد می جوشد و گاه از شدت جوش کف میکند و بقدر یک وجب از سرچشمه بالا می آید و بعد فروکش می نماید. آب این چشمه دائماً در این حال است اما گرم نیست و با وجود جوشش سرد و شورمزه است». (از مرآت البلدان ج 4 ص 240).