«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مَ / مِ] (ص مرکب) کار خوب و پسندیده. (آنندراج) : چاک در پیرهن یوسف عقل افکندند چشمه کاریست که در دست زلیخای دل است. صائب (از آنندراج). رجوع به چشمه شود.