«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مَ / مِ گُ] (نف مرکب)چشمه گشاینده. بازکنندهء چشمه. آن کس یا آن چیز که چشمهء آب را از زمین یا از کوه و جز آن باز کند و جاری سازد. و رجوع به چشمه گشادن شود. || (اِ مرکب) ظاهراً به معنی سحر و جادو و شعبده نیز آمده است : هر یک از چشمه گشای قلمش نقش بندی زمان را ماند.(1) سیدحسن غزنوی. (1) - این شعر در یادداشت های مؤلف بود ولی در دیوان سیدحسن غزنوی، چ مدرس رضوی دیده نشد.