«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مَ / مِ یِ مِ سِ رَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) عین القطر. (حکمت اشراق سهروردی). حکمت: و در حکم من بود چشمهء مس روان، یعنی حکمت. (حکمت اشراق سهروردی ص 286).