«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مَ / مِ یِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) آفتاب. (ناظم الاطباء). کنایه از خورشید و نور آن. چشمهء نور : نور گیتی فروز و چشمهء هور زشت باشد به چشم موشک کور. سعدی (گلستان).