«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چُ] (اِ) چشمیزک و چاکسو و تشمیزک. داروی چشم. چُشُم. (در اصطلاح روستائیان خراسان) و رجوع شود. به چشم و چشام و تشمیزج و چشمیزک و چاکسو.