«لغت نامه دهخدا»
[چَ رِ تَ / تِ] (اِ) چفرسته. (شرفنامهء منیری). گروههء ریسمانی که هنگام رشتن بر دوک پیچیده میشود. و رجوع به چفرسته و چغرشته شود. || آلتی است که جولاهان را بود از گل و نی در او باشد. (صحاح الفرس). || زبانهء آتش. (ناظم الاطباء). و رجوع به چغرزه شود.