چغل خوری

«لغت نامه دهخدا»

[چُ غُ خوَر / خُر] (حامص مرکب) سخن چینی و نمامی و افتراکاری. (ناظم الاطباء). و رجوع به چغل و چغل خور شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر