«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چُ] (اِ) مرغی است از جنس بوم. (فرهنگ اسدی). نوعی از جغد باشد و آن مرغی است نحس و نامبارک. (برهان). جنسی از جغد بود. (اوبهی). جغد. (ناظم الاطباء). جغد. بوف. کوف. کُنگر. کوچ : اگر بازی اندر چغو کم نگر و گر باشه ای سوی بطان مپر. ابوشکور (از فرهنگ اسدی).(1) || مخفف چغوک هم هست که گنجشک باشد. (برهان). گنجشک که آن را چغوک نیز گویند. (از انجمن آرا) (آنندراج). گنجشک. (ناظم الاطباء). (1) - مؤلف انجمن آرا این شعر ابوشکور را در معنی گنجشک شاهد آورده است.