چفته پیکر

«لغت نامه دهخدا»

[چَ تَ / تِ پَ / پِ کَ] (ص مرکب) چفته بالا. چفته قامت. خمیده بالا. آنکس که قامتی بشکل هلال دارد. چفته شکل :
دوش چون خورشید را مصروع خاور ساختند
ماه نو را چون حمایل چفته پیکر ساختند.
خاقانی.
رجوع به چفته و چفته بالا و چفته شکل شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر