«لغت نامه دهخدا»
[چَ جَ] (اِخ) دهی است از دهستان منصوری بخش مرکزی شهرستان شاه آباد که در 23 هزارگزی جنوب خاوری شاه آباد کنار راه فرعی شاه آباد به پلنگ گرد واقع است. دشت و سردسیر است و 847 تن سکنه دارد. آبش از رودخانهء سراوند. محصولش غلات و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری است. بیشتر سکنهء این آبادی در زمستان بگرمسیر گیلان غرب میروند. این آبادی در دو محل نزدیک بهم که یکی در جنوب و دیگری در شمال رودخانه واقع است. به علیا و سفلی مشهور میباشد و آثار قلعهء خراب قدیمی بر روی تپهء مجاور آبادی دیده میشود. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 5).