چقته

«لغت نامه دهخدا»

[چُ تَ] (ِا) لهجه و تلفظی از «چوکده» در تداول بعضی از مردم گیلان و آن آلتی است که چوپانان یا شکارچیان گیلانی وقتی که برف زیاد بر زمین نشسته است به پای خود میبندند تا در برف فرو نروند. نوعی راکت(1) که در بعضی ولایات ایران دهقانان و چوپانان برای فرو نرفتن در برف آن را بکفش یا به پای خود می بسته اند. و رجوع به تاریخ ایران باستان ج 2 حاشیهء ص 1083 شود.
(1) - Raquette.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر