«لغت نامه دهخدا»
[چِ کُ] (اِ) چوبی گرد که کودکان بدان بازی کنند. قسمی چوب برای نوعی بازی کودکانه که آن بازی را به عربی طَثّ خوانند. مِطَثَّه. (منتهی الارب).