«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ کَ / کِ] (ترکی، اِ) نوعی از کشیده و زرکش دوزی و بخیه دوزی باشد. (برهان). نوعی از کشیده بود. (جهانگیری). نوعی از کشیده و زرکش دوزی. (انجمن آرا) (آنندراج). نوعی از کشیده که از ابریشم الوان بر جامه و غیره نقش کنند. (غیاث). زرکش دوزی و بخیه دوزی. (ناظم الاطباء). چکین : خروس وار سحرخیز باش تا سر و تن به تاج لعل و قبای چکن بیارایی. کمال الدین اسماعیل (از جهانگیری). دلم به سوزن غم خسته باد همچو چکن ز آستانهء تو پای اگر کشیده کنم. رضی الدین نیشابوری. رجوع به چکن دوزی و چکین شود.