«لغت نامه دهخدا»
[چِ] (ص) اسبی است که دست راست و پای چپ او سفید باشد. (برهان). اسبی بود که دست راست و پای چپ آن سفید باشد و آن را اشکل و اشکیل نیز نامند. (جهانگیری) (رشیدی). اسبی که دست راست و پای چپ او سفید باشد و آن را اشکیل خوانند. (انجمن آرا) (آنندراج). اسب دست راست و پای چپ سفید. (ناظم الاطباء) : کلوس کج دم و چپ شوره پشت آدم گیر یسار عقرب و چل سم سفید کام سیاه.(1) (از جهانگیری). رجوع به اشکل و اشکیل شود. (1) - ن ل: کلوس و کژدم و چپ شوره پشت و آدم گیر. یسار و عقرب و چل سم سفید و کله سیاه.