چلک باز

«لغت نامه دهخدا»

[چَ لُ] (نف مرکب) طفلی که چلک بازی کند. بازی کنندهء الک دولک. کودکی که چلک بازی داند. و رجوع به چلک و چلک بازی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر