چل مرد

«لغت نامه دهخدا»

[چِ مَ] (اِ مرکب) چوب گنده و مضبوطی که پس در بسته گذارند. (ناظم الاطباء). از بعضی ثقاه مسموع است که دو چوبی است سوراخ کرده بر پشت در بردو تختهء در نصب کنند و چوبی دیگر در آن اندازند برای استحکام. (از آنندراج).(1) کلون. کلید :
چل مرد در سرای سنبل خان اند(2)
جمعی که به هند راندهء ایرانند.
سلیم (از آنندراج).
|| در اصطلاح اهالی فیض آباد محولات بخش تربت حیدریه پایه، و ستونی از خشت و گل است که پشت دیوار شکسته برآرند و بدان وسیله موقتاً دیوار را از سقوط نگهدارند. ستونی از سنگ و خشت و گل که به شکل «گونیا» پشت دیوار شکسته یا کج شده طوری بنا کنند که دیوار برضلع عمودی «گونیا» تکیه دارد و قاعدهء گونیا مماس بر زمین است.
(1) - صاحب آنندراج این لغت را «چل مرد در» ضبط کرده ولی صحیح همان «چل مرد» است و «در» یا «در سرای» و این قبیل اضافات جزء لغت نتواند بود.
(2) - صاحب آنندراج نویسد: «... و سرای سنبل خان نام جایی در ایران که مکان احمقی بوده». (از آنندراج ذیل لغت چلمرد در).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر