چلوپز

«لغت نامه دهخدا»

[چِ / چُ لَ / لُو پَ] (نف مرکب) آنکه چلوپزی داند. پزنده و طبخ کنندهء چلو. طباخی که در پختن چلو تخصص دارد. کسی که چلوپزی را پیشه دارد. آنکس که در چلوپزخانه کار چلو پختن با اوست. چلوی. و رجوع به چلو و چلوپزخانه و چلوپزی و چلوی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر