چماچم

«لغت نامه دهخدا»

[چَ چَ / چُ چُ] (اِ) پیشانی را گویند و به عربی ناصیه خوانند. (برهان). پیشانی بود. (جهانگیری) (رشیدی). بمعنی ناصیه و پیشانی. (انجمن آرا) (آنندراج)(1) :
به درگاه قصر رفیعت نهاده
ملوک عجم از تفاخر چماچم.
حکیم نزاری (از جهانگیری).
|| موی پیشانی و ناصیه. (ناظم الاطباء).
(1) - مؤلف رشیدی نویسد: «ظاهراً جماجم که جمع جمجمه است به معنی کاسهء سر، در لغت عربی به تصحیف چماچم خوانده اند» و مؤلف انجمن آرا نیز نظر رشیدی را تأیید کرده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر