چمانیدن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ دَ] (مص) خرامانیدن. (شرفنامهء منیری). در سیر و خرام آوردن. خرامانیدن و به ناز و کشی و آهستگی راه بردن. چماندن و خراماندن :
کجا من چمانیدمی بادپای
بپرداختی شیر درنده جای.فردوسی.
رجوع به چم و چماندن شود. || خوش خرامیدن و به ناز و زیبائی رفتن. (ناظم الاطباء). و رجوع به چمیدن شود. || خمانیدن کنانیدن. (ناظم الاطباء). خماندن و خم آوردن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر