چم گردش زدن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ گَ دِ زَ دَ] (مص مرکب) بناز خرامیدن. (از آنندراج). رجوع به چم و «چم گردش» شود. || گریختن و رم کردن. (از آنندراج) :
مصر از چمنش که از حلب نیست
چم گردش اگر زند، عجب نیست.
محسن تأثیر (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر