چمن گم کرده

«لغت نامه دهخدا»

[چَ مَ گُ کَ دَ / دِ] (ن مف مرکب) صفت مرغ دورمانده از باغ و چمن. (از آنندراج) :
نالهء مرغ چمن گم کرده سیرآهنگ نیست
واگذارید ای نواسنجان به خاموشی مرا.
طالب آملی (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر